ای نام تو مونس روانم جز نام تو نیست بر زبانم

پسر جوانی بود که داخل مسجد رفت و دیدگانش به کسی افتاد که مسعول مکبرا بود به او گفت : مکبری کنم او هم همین الان برو مذکر رفت و یک یا چند دفعه شد که این امر را تکرار کرد بعد از سپری شدن روزهایی اون شخص مسعول مکبرا به جوان برگشت گفت مسجد قوانین دارد عبا بیار و بعدش مکبری کن جوان فراهم کرد و بعدش اومد داخل مسجد مکبری می کرد و اصلا به یاد جوایز نبود شبی بود که پسر جوان حضور پیدا کرد در خانه خدا و پیر غلامی گفت : پیش نماز میگه مکبری نکن و بعد از اتمام فریضه الهی جوان محل را ترک کرد و نزد امور فرهنگی رفت و به او گفت پیرمردی گفته و سپس اون شخص نزد حاج آقا رفت و برگشت و گفت از جانب خودش حواسش نبوده که حرف زده تو به حرف اون گوش نده برو تکبیر بگو / یه روزی بود که ظهر پسر جوان رفت به مسجد صفوف نماز ( جماعت ) تشکیل شده بود برای فریضه الهی اولین نماز به پایان رسید و دومین نماز شروع شد جوان به جایگاه رسید مکبری کرد و بعد از آخرین فریضه الهی مسعول امور فرهنگی آمد نزد جوان گفت بیا دفتر می خوام صحبت کنم او رفت دفتر امور فرهنگی مسجد به او که مکبر بود گفت / کی به تو گفته مکبری کنی ؟ جوان گفت کسی نبود خودم رفتم . مسعولیت امور فرهنگی به پسر جوان گفت که از دوران نوجوانی در مسجد بزرگ شده / اضافه کرد بگو چه روزهایی می تونی بیای و مکبر باشی جوان هم گفت یه روزی را اعلام کرد . به دفتر مسجد وارد شد و گفت حاج آقا مسعول امور فرهنگی به بنده میگه مشاهده کردم که زیاد میرفتی و مکبری می کردی از دوربین مدار بسته دیده شده/ مدیر هیعت امنایی : ما برای مکبرها مسعول گذاشتیم / پسر جوان به مدیر هیعت امنایی مسجد بنده از مسجد تسبیح یا مهر ندزدیده ام که مسعول امور فرهنگی اینطوری برخورد می کند . جوان : حاج آقا با یه من ریش مومن یا درویش یا سوفی شناخته نمی شود / لازم التذکر : برای خداست ذکرهایی که گفته شده و یاد خدا می کند انسان هایی که مسجد می آیند . خارج شد از دفتر مدیر هیعت امنایی ( صحبت می شود )

امیراحمدبیگی...